Vrijdag 5 juli was het zover, een eerste avondje uit zonder de kids. Oma Tine zou oppassen. We zijn wel in Best gebleven zodat we, indien nodig, weer snel thuis konden zijn. Einde middag samen oma Tine van de trein gehaald. Linde herkende nu de trein, dus was al erg enthousiast op het station. Oma Tine kreeg meteen een dikke knuffel, een goed begin. Ook thuis verliep alles op rolletjes. Op verzoek van Eline haar lievelingspasta gemaakt en oma Tine onfermde zich over Linde tijdens het eten. Daarna samen boekjes lezen.
Ook het vertrek liep soepeltjes, we werden vrolijk uitgezwaaid door beide dames. Oma had natuurlijk een goede hulp aan Eline. Het willen gaan slapen verliep wat lastiger en ook nadat ze sliep is ze wel een paar keer wakker geworden. Maar al met al heeft ze het erg goed gedaan.
Inmiddels is Linde ook aan het oefenen bij de kinderopvang. De eerste keer besefte ze niet dat ik echt wegging maar toen ze dat doorkreeg was het mis. Gelukkig was ik er weer na een uurtje. De tweede keer begon ze te huilen zodra we binnen waren en de derde keer al in de auto voor de voordeur. Gelukkig is het huilen van zeer korte duur en speelt ze daarna lekker.
Het was een mooie middag en avond. Ik vond het ook wel spannend en was benieuwd of het zou gaan lukken. Het verliep allemaal goed, dit vooral dankzij de fantastische hulp van Eline. Ik had daar enorm veel steun aan. Ik vond het ook ontroerend mooi te zien hoe Eline voor haar zusje zorgt en hoe de twee zusjes met elkaar omgaan. Ik ging met mijn hoofd vol mooie beelden terug weer naar Breda om alles aan kees te vertellen.
BeantwoordenVerwijderen