Onze eerste weken thuis

De weken in China zijn voorbij gevlogen maar de eerste weken thuis ook. Vandaag is onze kleine meid alweer 5 weken bij ons. Hoe zijn de eerste weken thuis verlopen?

Eigenlijk best wel goed. Ik (Sandra) heb ruim een week last gehad van de jetlag, het klimaatverschil en het oppakken van het "gewone" leven. Het is natuurlijk nog niet helemaal gewoon want ik ben nog met verlof... maar toch. Maar inmiddels voel ik me weer helemaal fit en in balans. Eline en Marcel daarentegen zijn na terugkeer meteen weer volop van start gegaan en hebben nu een behoorlijke verkoudheid te pakken. Linde lijkt wat dat betreft het goed af te brengen. Ze is 2 dagen wat snotterig geweest maar dat was het dan ook.

Wel heeft ze haar eerste verwondingen al te pakken... bij het hockeyveld is ze op haar neus gevallen (schaafwond), thuis al van de keukenstoel (blauwe plek op haar wang) en buiten op haar knie (schaafwond)... wat dat betreft een hele ander meisje dan Eline (die had afgelopen zomer haar eerste schaafwondenden...). Linde kent geen angst en dat zal nog wel eens tot een gebroken arm of been gaan leiden ;)

Schaafwondje neus:

Eline geniet er weer super van haar eigen dingen te kunnen doen, zoals afspreken met vriendjes/vriendinnetjes, sporten, feestjes maar ook school. Mocht je kind "schoolziek" zijn, gewoon 3 weken meenemen naar een ver land buiten de schoolvakanties om en daarna willen ze dolgraag weer naar school.

Haar klasgenootjes, juf en ouders waren dan ook zeer betrokken bij ons en onze reis en de ontvangst op school na de reis was dan ook bijzonder warm en feestelijk. Een super welkom!

Maar ze geniet ook van haar kleine zusje, meestal dan, soms zijn er momentjes dat Linde volgens Eline ook erg irritant kan zijn en dan zou ze het liefste weer even alleen willen zijn, maar dat is volstrekt logisch. Linde is een echte peuterpuber van 2 en soms kan ze inderdaad behoorlijk "irritant" zijn, maar meestal is ze toch wel echt onweerstaanbaar adorable.....

Vooral bij papa kan ze niets fout doen, Linde is echt een papa's meisje.... wie had dat gedacht na de eerste dagen in China? Als papa er is, is het papa voor en na..... en ze weet papa precies om haar kleine vingertjes te winden. Ze hoeft maar te kicken of papa is er.......

Spannend was het dus afgelopen weekend omdat papa een nachtje weg zou gaan. Maar als papa er niet is, is het ook prima. Ze richt zich dan heerlijk tot Eline en mij.

Zaterdagmiddag tijdens het middagdutje is Eline begonnen met haar typelessen bij Typetopia (haar verjaardagskadootje). Daarna begon de zon lekker te schijnen en ging de wind liggen zodat we voor het eerst toen Linde weer wakker was de tuin in konden. Onder het genot van een wijntje/ranje lekker even genieten van het zonnetje.

Eline heeft vervolgens pannenkoeken gebakken voor mij en haar zusje. Het beslag zelf gemaakt van bloem, melk en eieren, een appeltje schillen en in plakjes snijden en bakken. Het waren superheerlijke pannenkoeken. Ook Linde vond ze lekker (waarschijnlijk haar eerste pannenkoek).

Eline, de pannenkoekenbakker:

Nu we toch zo lekker aan het genieten waren als toetje een minimagnum, nou ja mini, voor ons wel maar voor Linde toch een behoorlijk ijsje. Maar ook deze ging er goed in ;)

Daarna de dames lekker samen in bad, Linde naar bed en Eline en ik een heerlijk tv-avondje, waarna ze bij mij mocht slapen, nu Mars weg was. Eline heeft als een roos geslapen en er niets van gemerkt dat ik er 3x uit ben geweest om Linde te troosten. Om 8.15 uur werden we wakker, dus lekker uitgeslapen.

Na het ontbijt met zijn 3tjes naar opa en oma Rooi. Tijdens de lunch belde Marcel dat hij er weer was en zijn we weer snel terug naar huis gegaan. Hoewel niet zo warm als zaterdag toch nog even naar Best Zoo. We hebben hier een abonnement genomen zodat we hier met enige regelmaat even naar toe kunnen. Ook meteen testen of Linde haar middagdutje kan missen. Niet dus...... in de dierentuin bleef ze goed wakker maar net voordat we weer thuis waren viel ze in de auto in slaap en daarna heeft ze op de bank nog verder geslapen. Niet erg handig bleek later want 's-avonds wilde ze met geen mogelijkheid gaan slapen, uiteindelijk tegelijkertijd met ons.......weten we dat ook weer!

Gelukkig, papa is er weer:

Vandaag konden we wel rustig opstarten want vanmiddag moeten we met Linde naar het ziekenhuis voor haar zogenaamde "adoptiescreening". Bij Yin was het bloedprikken na 3 pogingen niet gelukt dus het zal me benieuwen hoe het ons gaat verlopen......